Zaburzenia odżywiania

  • Czy wpadasz w panikę, gdy przytyjesz i masz bardzo silne poczucie winy?
  • Czy masz niekontrolowane napady objadania podczas których jesz szybko i dużo?
  • Czy myślenie o jedzeniu zajmuje ci dużą  część dnia?
  • Czy zdarza ci się prowokować wymioty z powodu przejedzenia?
  • Ktoś z Twoich bliskich ma opisane objawy?

Jeśli odpowiadasz twierdząco choćby na jedno z powyższych powyższych pytań,  problemem mogą być zaburzenia odżywiania. Kliknij tutaj, aby poznać więcej charakterystycznych objawów.

Zaburzone jedzenie na ogół, choć nie zawsze, pojawia się w zamożnych krajach. W Stanach Zjednoczonych anoreksja, bulimia lub napadowe objadanie dotyczy już jednej na 10 osób! W Polsce nie prowadzi się miarodajnych badań, jednak w gabinetach terapeutycznych ilość osób zgłaszających się z tym problemem rośnie z roku na rok. (poznaj więcej faktów nt. zaburzeń odżywiania)

Większość diagnozowanych osób to młode kobiety i nastolatki, ale problem stopniowo rozpowszechnia się również wśród młodych mężczyzn.

Zaskakujące jest to, że zaburzenia odżywiania stają się stylem życia a kwestia jedzenia lub niejedzenia – najważniejszym tematem przewodnim każdego dnia. Zarówno w bulimii jak i w anoreksji paliwem, które podsyca problem jest potrzeba kontroli. Osoby chore na anoreksję potrafią być w tym bardzo konsekwentne – odmawiają sobie jedzenia tak skutecznie, że bardzo chudną, a ok. 10 proc. tych, które nie korzystają z terapii głodzi, się na śmierć. W przypadku bulimii ograniczenia jedzenia co pewien czas kończą się porażką – chora nie wytrzymuje i objada się, a następnie – aby skompensować nadmiar kalorii – wymiotuje lub stosuje środki przeczyszczające. W napadowym objadaniu, które polega na pochłanianiu dużych ilości jedzenia bez wymiotów i innych form kontroli wagi, pacjent  zazwyczaj tyje i czuje, że jedzenie jest poza jego kontrolą. Dowiedz się jakie są tego konsekwencje.

Obrazek 4

Kluczową rolę w powstawaniu zaburzeń odżywiania mają wzorce kulturowe promujące szczupłą bardzo sylwetkę. Sklepowe wystawy, billboardy, telewizyjne show, kolorowe magazyny – zewsząd płynie jeden komunikat: nigdy nie jesteś wystarczająco chuda. Gdy ideałem piękna jest Anja Rubik, której BMI zagraża zdrowiu a nawet życiu, możesz być całkiem szczupła, a i tak czuć się grubo. W efekcie młode kobiety przeceniają znaczenie wyglądu, jedzenia i kontroli nad jedzeniem.

Czynnikiem przyczyniającym się do rozwinięcia, a następnie podtrzymywania anoreksji czy bulimii są również: niska samoocena i perfekcjonizm. (Tutaj więcej o przyczynach). Z zaburzeniami jedzenia często współwystępuje depresja, zaburzenia lękowe oraz zaburzenia osobowości typu borderline.